PlantenDe olijfwilg is een sierlijke struik met zilverachtig blad en kleine, eetbare besjes. Er zijn rode en gele soorten: de rode zijn een fijne afleiding voor vogels, de gele zijn lekkerder en groter om zelf te eten. Je oogst de besjes in de zomer, als ze niet meer wrang maar zoet smaken.
De olijfwilg is een dankbare, decoratieve struik die je op twee manieren kunt inzetten: om zelf van de besjes te snoepen, of om vogels bij je andere fruit weg te houden. In deze gids lees je het verschil tussen de rode en gele soort, hoe je de struik verzorgt, en hoe je weet wanneer de besjes rijp zijn.
- Kleine, eetbare besjes in overvloed; mooi blad met zilveren spikkeltjes.
- Rode olijfwilg: veel besjes, ideaal om vogels af te leiden van je fruit.
- Gele olijfwilg: lekkerder en groter, en wordt minder door vogels gezien.
- Rijptest: onrijp voelt wrang op je tong, rijp smaakt als een zoet besje.
- De struik kan groot worden maar is goed kleiner te snoeien.
Wat is een olijfwilg?
De olijfwilg is een decoratieve struik met mooi blad vol zilveren spikkeltjes. Er zijn veel soorten. De rode olijfwilg heeft kleine besjes, maar wel in overvloed, en die zijn prima van smaak. Alle bessen zijn eetbaar. Je kunt ze vers eten of verwerken, bijvoorbeeld tot jam of als vrolijke versiering op een cocktail.
Rode of gele olijfwilg?
Het verschil tussen de twee zit vooral in smaak en in hoe de vogels erop reageren. De rode besjes worden goed gezien door vogels. Dat maakt de rode olijfwilg een prima afleidingsplant: de vogels gaan liever aan deze makkelijke besjes dan aan je appels, peren of perziken, die veel lastiger te eten zijn. De gele olijfwilg is juist lekkerder van smaak en iets groter. Bovendien wordt de gele veel minder door vogels gezien, waardoor de bessen makkelijker blijven hangen. Ons advies: kies de rode om je eigen fruit te beschermen, en de gele soort als je zelf lekker wilt eten. Je vindt beide in ons olijfwilg-assortiment.
Standplaats en snoeien
De struik kan flink groot worden, zo'n 3,5 tot 4 meter breed en tot 6 meter hoog. Gelukkig laat hij zich goed snoeien, zodat je hem makkelijk kleiner houdt. Zo past de olijfwilg ook in een kleinere tuin.
Wanneer en hoe oogst je olijfwilg?
Bij de rode olijfwilg proef je gewoon even of de bes rijp is. Een onrijpe bes voelt heel wrang op je tong, een rijpe bes smaakt als een zoet besje. Bij de gele soort kun je de rijpheid minder goed zien, maar dat geeft niet: de vogels blijven er toch af, dus je hebt meer tijd. Let op als je rode olijfwilg hebt: vogels proeven elke dag een besje, en zodra ze rijp zijn, is het hele buffet in een paar dagen leeg. Wil je zelf meepikken, wees er dan op tijd bij.
Gebruik
Rijpe bessen zijn lekker vers uit de hand. Je kunt ze ook verwerken tot jam of gebruiken als eetbare versiering, bijvoorbeeld op een cocktail. Vooral de gele soort is daarvoor fijn: groter en zoeter.
Veelgestelde vragen
Ja, ze zijn allemaal eetbaar. Je eet ze vers of verwerkt ze tot jam of als versiering op bijvoorbeeld een cocktail.
De rode heeft veel besjes en leidt vogels af van je fruit. De gele is lekkerder en groter en wordt minder door vogels gezien.
Proef even. Een onrijpe bes voelt heel wrang op je tong, een rijpe bes smaakt als een zoet besje.
Ja. De rode besjes zijn voor vogels makkelijker te eten dan een appel of peer, dus ze kiezen liever de olijfwilg.
Ongeveer 3,5 tot 4 meter breed en tot 6 meter hoog, maar hij is goed kleiner te snoeien.
